Η ζωή πριν τον θάνατο


Φίλε μου, Πιτσιρίκο, θα πιαστώ από το τελευταίο σου κείμενο. Δεν ξέρω αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο, αλλά δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί τόσο αυτό όσο το ότι δεν υπάρχει ζωή πριν το θάνατο, τουλάχιστον στην Ελλάδα.

Έχω κάτι παραπάνω από ένα χρόνο που έχω φύγει από την Ελλάδα και, αν και προφανώς δεν ζω πλουσιοπάροχα, έχω τη δυνατότητα να διασφαλίζω τα προς το ζην ώστε να ζω χωρίς άγχος, να έχω όσα χρειάζεται το παιδί μου για να μεγαλώσει, να απολαμβάνω τις βόλτες μου χωρίς να σκέφτομαι πως θα πληρώσω το νοίκι και γενικά να ζω αξιοπρεπέστατα και ήρεμα.
Μεγάλο πράγμα αυτό. Και να κάνω σχέδια για το μέλλον. Γιατί μπορώ να το κάνω.
Από την άλλη, μιλάω με πολλούς φίλους στην Ελλάδα. Με απειροελάχιστες εξαιρέσεις όλο αυτό τον καιρό βλέπω επαναλαμβανόμενες τις ίδιες συμπεριφορές.
Ανεργία, μιζέρια, ανασφάλεια, αδυναμία να κάνουν και τα πιο απλά πράγματα, να απολαύσουν μια ηλιόλουστη μέρα χωρίς γκρίνια.
Η μόνιμη απάντησή τους για όλα είναι «και τι να κάνουμε, έτσι είναι η κατάσταση, τα θυμάσαι».
Ε ναι, τα θυμάμαι και τα ξέρω, ούτε μαύρη πέτρα έριξα ούτε και σταμάτησα να μιλάω με τους ανθρώπους εκεί. Αλλά δεν ρώτησα αν άλλαξε η κατάσταση στη χώρα, αλλά τι άλλαξε στη δική σου κατάσταση. Τίποτα μάλλον.
Άνθρωποι άνεργοι ή που δουλεύουν για ψίχουλα, στην πλειοψηφία τους χωρίς οικογένεια, που ζουν με τους γονείς τους στα 30+ περιμένουν πώς και πώς να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
Στην ερώτηση «Και τι σκοπεύεις να κάνεις;» που ακολουθεί τη γκρίνια η απάντηση είναι «τι να κάνω;
Έτσι όπως είναι τα πράγματα δεν μπορώ να κάνω τίποτα, θα περιμένω και ελπίζουμε».
Α μπράβο. Αυτό να κάνεις, αυτό είναι η λύση. Η ελπίδα εξάλλου πεθαίνει τελευταία. Εσύ βλάκα θα πεθάνεις πριν από αυτή και δεν θα έχεις ζήσει κιόλας.
Αυτό σου λέω, Πιτσιρίκο μου. Δεν υπάρχει ζωή πριν το θάνατο, όχι στην Ελλάδα.

Εγώ, σύμφωνα με πολλούς από τους ανθρώπους αυτούς, είμαι τυχερή που έφυγα.
Να σου το μεταφράσω αυτό να καταλάβεις τι σημαίνει.
Είμαι τυχερή που μαζί με τον άντρα μου ένα ωραίο πρωί μου αφήσαμε τρεις δουλειές χωρίς αύριο και χωρίς ασφάλεια και ένα σπίτι, πήραμε παραμάσχαλα ένα μωρό ενός έτους και τις λιγοστές μας οικονομίες, αφήσαμε οικογένειες και φίλους και φύγαμε για μία χώρα στην οποία δε μας περίμενε τίποτα και κανείς για να κάνουμε μία νέα αρχή και να δώσουμε ένα καλύτερο μέλλον στο παιδί μας, αλλά και στους εαυτούς μας.
Αυτό είναι ο ορισμός της τύχης σε περίπτωση που δεν το ξέρεις. Είμαι τυχερή.
Πιτσιρίκο μου, είμαι πολύ τυχερή. Χωρίς ίχνος ειρωνείας αυτή τη φορά. Γιατί έχω την ικανότητα να αντιλαμβάνομαι τι παίζει και τα –ξέρεις ποια- να διεκδικώ αυτό που θέλω και αυτό που μου αξίζει.
Αλλά αυτό δεν είναι καμία φοβερή ικανότητα, ο καθένας μπορεί να το κάνει. Ας το κάνει.
Φιλιά από την ηλιόλουστη και παγωμένη ξενιτιά
Ελένη

Υ.Γ. Δεν είναι ότι δεν καταλαβαίνω τους ανθρώπους που έχουν απελπιστεί, αλλά πραγματικά ακόμα με λυπεί το να βλέπω ανθρώπους που αγαπώ να μην μπορούν να κάνουν ένα βήμα να αλλάξουν τη ζωή που, όπως οι ίδιοι παραδέχονται, είναι άθλια. Ανθρώπους που έχουν επιλογές. Είναι και η κατάστασή μου που κάπως επιδεινώνει το θέμα. Τώρα που σου τα γράφω αυτά, ζω μία από τις πιο κουραστικές περιόδους της ζωής μου με πολλή δουλειά, την κόρη μου να ανεβοκατεβαίνει πάνω μου για να παίξουμε. Χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά. Αλλά τουλάχιστον μπορώ να πω ότι ζω και ότι επιλέγω αυτά που μου συμβαίνουν στο βαθμό που μπορώ.

(Αγαπητή Ελένη, το νόημα του κειμένου μου ήταν ότι δεν υπάρχει ζωή πριν από τον θάνατο. Αυτό έγραψα. Ελένη, χαίρομαι πολύ για εσένα και για όσους καταφέρνουν να κυνηγάνε τα όνειρά τους. Δυστυχώς, φαίνεται πως οι Έλληνες που θέλουν να κυνηγήσουν τα όνειρά τους πρέπει να φύγουν από την Ελλάδα. Από την άλλη, δεν μπορούν να φύγουν όλοι. Η απουσία όσων έφυγαν είναι αισθητή στην Ελλάδα. Δεν είναι καθόλου άσχετη η παραίτηση και η απουσία όποιου κινήματος με την φυγή εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων. Ελένη, είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα. Μια κοινωνία που αφήνει τον χρόνο να περνάει και παρατηρεί τη ζωή -την δική της ζωή- με απάθεια. Επειδή με διαβάζεις, θα έχεις αντιληφθεί πως δεν με έχει αφήσει ανεπηρέαστο αυτή η κατάσταση. Αισθάνομαι πια σαν κάποιος που έκανε ό,τι μπορούσε, και μετά έσκασε. Πάντα έλεγα πως χρειαζόμαστε μια μικρή νίκη, για να πιστέψουν οι άνθρωποι πως μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση. Αυτή η νίκη δεν ήρθε ποτέ. Και τώρα, αντί να ενωθούν οι δυνάμεις για το κοινό καλό, ο καθένας μόνος του για την πάρτη του. Η πιο βέβαιη ήττα. Οι πολιτικοί καταδίκασαν την χώρα και οι πολίτες το αποδέχτηκαν. Εγώ όχι. Να είσαι καλά, Ελένη. Και με το καλό!)

pitsirikos.net
Η ζωή πριν τον θάνατο  Η ζωή πριν τον θάνατο Reviewed by Sahiel on 1/23/2017 Rating: 5

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Sahiel.gr - Ενημέρωση με άλλο μάτι!

- Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου...
- Tο Sahiel.gr δημοσιεύει κάθε σχόλιο το οποίο είναι σχετικό με το θέμα στο οποίο αναφέρεται το άρθρο.
- Ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές και διατηρούμε το δικαίωμα να μην δημοσιεύουμε συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια όπου τα εντοπίζουμε. Σε κάθε περίπτωση ο καθένας φέρει την ευθύνη των όσων γράφει και το Sahiel.gr ουδεμία νομική ή άλλη ευθύνη φέρει.

Από το Blogger.