Το παιχνίδι της φάρσας και η αντοχή μας Από τα επιδόματα στα Τέμπη – Του Απόστολου Αποστόλου

Ο Ζιλιέν Μπεντά υποστήριζε ότι «δεν χρειάζεται να αγαπάει κανείς τη δημοκρατία όσο να απεχθάνεται αυτούς που την αντιπροσωπεύουν και αυτό γιατί οι πλειοψηφία από εκείνους πράττουν στο όνομα της ανισότητας και επενδύουν επάνω στην αδικίας.» (Julien Benda. La Jeunesse d’un clerc – Un Régulier dans le siècle).

Ξεπέφτουν τα σύμβολα της δημοκρατίας. Η δημοκρατία είναι πια ένα παιχνίδι των νόστων. Στον αείρροο καταρράχτη των αλλαγών η δημοκρατία έχει εξατμιστεί, το δημιουργικό της μάγεμα λιποτάκτησε και μας άφησε στη ρωμαλέα ανορθογραφία της φάρσας που λογαριάζεται και αποκαλείται θρίαμβος της μετα- δημοκρατίας. Ενώ η νέα κατοχή του κόσμου εργάζεται με κινήσεις λαβίδας από τη γέννηση του πολίτη μέχρι το θάνατο του.

Ο Ζαν Μπωντριγιάρ μας προειδοποιούσε ότι «η σύγχρονη πολιτική θα γίνει μια μάταιη υπερ-πραγματικότητα, χωρίς εξουσία ή αντίσταση, χωρίς κυβερνώντες ή εξουσιαστές, χωρίς βία ή θυσίες και θα υπάρχει μόνο ως ατελείωτη δίνη ενός κενού σημασίας».

Όχι δεν πρόκειται για ένα παιχνίδι αντοχής που παίζει με την υπομονή μας, είναι η φάρσα που μας πολιορκεί και μας συνθηκολογεί στο υποθηκευμένο μέλλον, εκείνο που μας αδειάζει τα όνειρα στο περίπαιγμα μιας άσκοπης περιπλάνησης.

Φθάσαμε λοιπόν με τη διαδρομή μας στο σταθμό του τέλους; Ενδεχομένως και στο αποκορύφωμα της ακρισίας. Δεν μπορούμε πια να εκτιμήσουμε τι είναι σκλαβιά και τι είναι ελευθερία, ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης, ποιος είναι φτωχός και ποιος πλούσιος, ποιος είναι ο αφέντης και ποιος ο δούλος, ποια είναι η φωνή που μας καλεί και ποιος ο αλλοιωμένος αντίλαλος της.

Αναρωτιέται κανείς αν η πολιτική έχει γίνει η καλύτερη ευκαιρία να ξεχνάμε. Όλα τώρα πια συναιρούνται και συνταξιδεύουν στην επιταχυνόμενη κίνηση της ιστορίας όπου αποχαιρετά όλες τις διάρκειες των υποσχέσεων για να μας πλωρίσει σε καινούργιες καθοδηγήσεις.

Πριν από λίγες μέρες ο βρετανικός Guardian, έγραψε ότι ομάδα Ισραηλινών χάκερς με το όνομα «ομάδα Χόρχε» προσφέρει υπηρεσίες παραπληροφόρησης και χειραγώγησης στο διαδίκτυο καθώς και αλλοίωση εκλογικών αποτελεσμάτων μέσω λογισμικού. Σε μία από τις αρχικές συνομιλίες με τους δημοσιογράφους, του Guardian ο Τ. Χανάν είπε: «Τώρα εμπλεκόμαστε σε μία εκλογική διαδικασία στην Αφρική. Έχουμε μία ομάδα στην Ελλάδα και μία ομάδα στα Εμιράτα.»

Τελικά μήπως οι «δημοκρατικές» κοινωνίες δεν οικοδομούνται γύρω από την αρχή των ελεύθερων εκλογών; Και μήπως η ψήφος κάθε πολίτη δεν μετράει πια; Αναρωτιόταν πριν 2 χρόνια το Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) τονίζοντας μετά από έρευνα που είχε πραγματοποιήσει ότι τα 2–3% όλων των εκλογικών μονάδων βιώνουν ακραία νοθεία.

Ο Γάλλος καθολικός αρχιερέας Claude-Marie Gattel έλεγε ότι «η ψήφος, αποτελεί επίκληση ευχής με την κυριολεκτική έννοια. Εξάλλου η χρήση της γλώσσας το μαρτυρεί votum, votivus, vote.»

Σήμερα όμως όλα τελούνται στη συνωμοσία της σιωπής και μάλιστα κάτω από τις όψεις μιας παρωδίας της τεχνογνο-εξουσίας που αντικαθιστά τα ιερατεία της παλιάς πολιτικής «θρησκευτικότητας». Τις εξουσίες τις μοιράζει ένα ενδιάμεσο λογισμικό και πιθανά όχι η πρόθεση των πολιτών. Ο σπουδαίος γάλλος φιλόσοφος Πωλ Ρικέρ ισχυριζόταν ότι «οι εκλεκτικές δημοκρατίες μας δεν είναι εν τέλει αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες.»

Τώρα βέβαια εμείς οι έλληνες πολίτες με το κόμμα της ΝΔ στην εξουσία αναζητάμε την επιβίωση μας που έχει απολεσθεί. Ενώ η ΝΔ προσομοιώνεται στη λογική του γραφείου ταξιδιών. Υπόσχεται διάφορα «σοφιστικιέ» πακετάκια επιβίωσης για την αντιμετώπιση της αισχροκέρδειας (γιατί παιχνίδι αισχροκέρδειας είναι η αποκαλούμενη κρίση), στον ορίζοντα των ταξιδιωτικών «λάιν». Έτσι και αλλιώς με Predator και «ομάδα Χόρχε» θεωρεί ότι έχει κτίσει κάστρα εξουσίας σε βαθιά διάρκεια.

Την ίδια στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης για εσωτερική κατανάλωση πουλάει κοινωνική ευαισθησία με ψίχουλα φιλοδωρημάτων στους συνταξιούχους και επιταγές κοροϊδίας στους καταναλωτές. Παράλληλα ο Άδωνης Γεωργιάδης μπερδεύει τη σχέση μεταξύ προστασίας των καταναλωτών (καλάθι του νοικοκυριού) και σπαρτιατικών φιδιτίων. Και βέβαια άλλοι κομποτίνοι υπουργοί και ομολογητές της κακής μας τύχης έχουν συγχωνευθεί στο απεριόριστο της εξουσίας τους και μέσα στην ανευθυνότητα τους, κάνουν σέρφινγκ στο κύμα του σαρκασμού τους υπόσχοντας τα ανυπόσχετα.

Τελικά η ΝΔ κατόρθωσε να μαζέψει τόση οξείδωση, τόση σκουριά, που μοιάζει αδύνατη η συντήρηση της. Αποτελεί ένα σκράπ από πεισιθάνατες ιδεοληψίες μαζί με πολιτικές του ανάποδου. Ενώ η ανία της πολιτικής προσποίησης της έχει καταστεί ο ορίζοντας των οριζόντων της.

Αλλά και όλοι μαζί ΝΔ,ΣΥΡΙΖΑ,ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ ως μοιραίοι της κοινωνικής και πολιτικής μας δυστυχίας τάζουν ελπίδες που γίνονται φέρετρα (το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη) και κάνουν τη ζωή μας παρανάλωμα. Ο πόνος για μια ακόμη φορά γεωμετρεί την ύπαρξη μας. Πόσα ακόμα ρίγη θα μας φέρει η πολιτική στην Ελλάδα, με πόσα ακόμη φέρετρα θα κτίσει τα τείχη της εξουσίας της.

Απόστολος Αποστόλου. Καθηγητής πολιτικής και κοινωνικής φιλοσοφίας.

Ακολουθήστε το Sahiel.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.